ازدواج موفق به عوامل خیلی بستگی داره. بعضی فکر می کنن که شناخت کافی دو طرف قبل از ازدواج و ضمنا داشتن استقلال پولی از عوامل مهم زندگی مشترک پایداره. درحالی که همه ی اینا منطقی هستن اما عامل دیگری هم هست که شاید در بیشتر اوقات ندیده گرفته شه. این عامل مهم و تأثیرگذار، سن دو طرف هنگام ازدواجه. فکر می کنین بهترین سن ازدواج چه سنیه؟ در مطلب زیر، به بررسی دو مورد از تحقیقاتی می پردازیم که در مورد اثر سن ازدواج بر آمار طلاق منتشر شده ان. با ما همراه باشین تا درباره ی بهترین سن ازدواج بیشتر بدونیم.

 

  • مردها با چه زنانی ازدواج نمی کنن؟
  • سخت ترین و شادترین سال های ازدواج تون کدوم ها هستن؟
  • چه جوری بر ترس از ازدواج پیروز شیم

مطالعه ی جدیدی درباره ی بهترین سن ازدواج نشون می ده که اگه افراد نمی خواهند کمه کم در ۵ سال اول زندگی مشترک شون طلاق بگیرن، باید بین ۲۸ تا ۳۲ سالگی ازدواج کنن.

قبل از توضیح بیشتر در این مورد از شما خواهش می کنم که اگه سن تون بالاتر از این اعداده و هنوز ازدواج نکرده اید، از دست من عصبانی نشید و جبهه نگیرید. اینا فقط آمار و ارقام هستن و نمی توانند به هیچ وجه وضعیت شخصی شما یا آخرین فرد فریبکار/ روان پریش/ خودشیفته ای که چندین ماه از عمرتون رو هدر داد، توجیه کنن. هیچ کس شما رو سرزنش نمی کنه. شما فردی فوق العاده و خیلی دوست داشتنی هستین.

حالا به ادامه ی بحث می پردازیم.

خوب ولفینگرِ جامعه شناس این تحقیق رو در دانشگاه یوتا انجام داد و مؤسسه ی تحقیقات خونواده اون رو چاپ کرد. این مطالعه نشون می ده افرادی که بین سن های ۲۸ تا ۳۲ سالگی ازدواج می کنن، در سال های آینده به احتمال کمتری طلاق می گیرند. این اظهارنظری جدیده؛ جامعه شناسان پیش از این به فکر بودن که ازدواج در سن های بالاتر معمولا به ثبات بیشتر منجر می شه و هیچ سقف سنی خاصی واسه ازدواج موفق وجود نداره.

ولفینگر داده های سال های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ مربوط به بررسی ملی رشد خونواده رو جدا سازی وتحلیل کرد. اون یه جور منحنی زنگوله ای وارونه پیدا کرد. ولفینگر می نویسد: «با سپری شدن سن های نوجوانی و رسیدن به آخرای ده ی ۲۰ یا ابتدا ده ی ۳۰ زندگی احتمال طلاق کاهش می یابد. بعد با رسیدن به آخرای ده ی ۳۰ و ابتدا ده ی ۴۰، احتمال طلاق دوباره افزایش می یابد.» این مطالعه می گوید که به ازای هر سال پس از ۳۲ سالگی، احتمال طلاق حدود ۵ درصد بالا می رود.

این تئوری ازدواج، به زبون راحت یعنی اینکه واسه ازدواج، سن شما نباید خیلی پایین یا بیش ازحد بالا باشه.

دلایل زیادی هست که نشون می ده، چرا آخرای ده ی ۲۰ یا ابتدا ده ی ۳۰ واسه شروع رابطه ای مادام العمر، منطقی به نظر می رسد و بهترین سن ازدواج معرفی شده: افراد در این سن های به اندازه ی کافی بالغ هستن تا تشخیص دن که واقعا با کسی صلح و تفاهم دارن یا فقط تحت اثر هورمون ها قرار گرفته ان. اونا قبلا انتخاب های قابل توجهی در زندگی شون انجام دادن و مسئولیت های مهمی به عهده گرفته ان و ممکنه از نظر پولی دست شون اون قدر باز باشه که بتونن در صورت ضرورت از فرد دیگری حمایت پولی کنن.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   بهترین مدل خوابیدن برای رفع کمردرد چیست؟

از طرف دیگه، اونا اون قدر پیر و انعطاف ناپذیر (سرسخت) نیستن که نتونن تغییرات کوچیکی در عادات، سبک زندگی، اهداف و بهداشت شخصی شون – که در هر ازدواجی لازم و ضرویه – بسازن. اونا شاید همسران سابق یا فرزندانی ندارن که مجبور باشن زمان، منابع و وفاداری شون رو بین اونا تقسیم کنن.

ولفینگر می گوید که حتی پس از کنترل جنسیت، نژاد، ساختار خانوادگی و سن در زمان انجام بررسی، تحصیلات، سنت دینی، حضور در مراسم مذهبی، سابقه ی جنسی و ضمنا اندازه ی منطقه ی شهری که شرکت کنندگان در اون زندگی می کردن، این منحنی بازم همینطوری بود.

اون فکر میکنه که دلیل اون ممکنه «سوگیری انتخاب» باشه. اون می نویسد: «کسائی که واسه ازدواج تا ده ی ۳۰ زندگی شون صبر می کنن، ممکنه از اون نوع افرادی باشن که آمادگی تشکیل خونواده و زندگی مشترک رو ندارن.» ضمنا به این معناست که «افرادی که دیرتر از عادی ازدواج می کنن، همیشه به دنبال غربال کردن گزینه های مناسب واسه ازدواج هستن تا بهترین همسران رو از بین شریک های احتمالی زندگی واسه خود انتخاب کنن.»

یک بار دیگر تکرار می کنم که این نظر آقای ولفینگره که بهترین سن ازدواج ۲۸ تا ۳۲ سالگیه و مجردهای بالای ۳۲ سال، افراد مناسبی واسه ازدواج نیستن؛ نه نظر شخصی من.

اما بقیه جامعه شناسانی که حولوحوش مختلف این مسئله رو بررسی کردن هم هستن که با نظر ولفینگر موافق نیستن. فیلیپ کوهن از دانشگاه مریلند با جدا سازی و بررسی مجموعه ی متفاوتی از داده ها از سازمان بررسی جامعه ی آمریکا اعلام کرد که بالارفتن سن به این معنا نیس که شانس باقی موندن و ادامه ی ازدواج شما کمتر می شه. اون می گوید که اگه نمی خواهید طلاق بگیرین، باید بین ۴۵ تا ۴۹ سالگی ازدواج کنین. اون تأکید می کنه که درست به همین دلیله که مردم نباید تصمیمات مهم زندگی شون رو بر مبنای جدا سازی وتحلیل های آماری موجود در اینترنت بگیرن.

حقیقت اینه که طلاق، یک الگوی اجتماعی سخت واسه اندازه گیری و سنجشه. خیلی از مناطق و استان ها در جمع آوری و ارائه ی آمار مربوط به طلاق همکاری نمی کنن و به خاطر اینکه در آمریکا تعداد روزافزونی از مردم تصمیم می گیرند که بی ثبت رسمی ازدواج شون باهم زندگی کنن، شمارش تعداد طلاق ها دیگر روش مطمئنی واسه اندازه گیری میزان شکست در زندگی مشترک نیس.

بااین حال موارد واضحی وجود دارن که در همه تحقیقات به اثبات رسیده ان: داشتن پول و مدرک دانشگاهی، احتمال طلاق گرفتن شما رو کم می کنه. نامزدبودن قبل از ازدواج و به تعویق انداختن زمان بچه دار شدن تا رسیدن به تفاهم نسبی در زندگی مشترک هم در کاهش احتمال طلاق مؤثره. این موارد، درست و اثبات شده هستن و می تونین با خیال آسون به اونا اعتماد کنین.

اختلاف سنی در ازدواج، یکی دیگر از مسائلیه که هنگام تصمیم گیری واسه ازدواج بهتره درباره اش فکر کنین.




۸۰۰۰تومان


۴۰۰۰تومان

دسته‌ها: Uncategorized

دیدگاهتان را بنویسید