منبع پایان نامه درمورد آموزش و پرورش، بزرگسالان

است. به آن قسمت از فعالیتهای آموزشی که به وسیله رسانهها و بدون حضور و تعامل معلم با دانشآموزان صورت میگیرد به هیچ وجه تدریس گفته نمیشود. بنابراین آموزش معنایی عامتر از تدریس دارد. به عبارت دیگر میتوان گفت هر تدریسی آموزش است، ولی هر آموزشی ممکن است تدریس نباشد. چهار ویژگی خاص در تعریف تدریس وجود دارد که عبارتند از:
الف) وجود تعامل بین معلم و دانشآموزان؛
ب) فعالیت براساس اهداف معین و از پیش تعیین شده؛
ج) طراحی منظم با توجه به موقعیت و امکانات؛
د) ایجاد فرصت و تسهیل یادگیری.
بنابراین به فعالیتهای پراکنده و یک جانبه معلم که ممکن است تغییری هم در دانشآموزان ایجاد کند، تدریس گفته نمیشود، همچنین به آن نوع از فعالیتهای آموزشی که از طریق فیلم، تلویزیون، کتاب و سایر رسانهها صورت میگیرد، اگر چه منجر به یادگیری شود، به دلیل اینکه کنش متقابل یا تعاملی بین معلم و دانشآموزان وجود ندارد، تدریس گفته نمیشود.
نتیجه اینکه معلم باید با توجه به مجموعه شرایط مشخص کند هدف از تدریس چیست؟ چه قابلیتهایی باید در دانشآموزان پرورش یابد تا براساس آنها محتوای آموزشی انتخاب و فعالیتهای متناسب با آن طراحی شود .
مفهوم «حرفهآموزی» معنایی بسیار محدودتر نسبت به پرورش، آموزش و تدریس دارد. هدف آن برخلاف پرورش شکوفا ساختن استعدادهای همه جانبه افراد یا رشد شخصیت آنان نیست، بلکه منظور دادن فنون و مهارتهای مورد نیاز به کارآموزان برای انجام شغل یا حرفهای معین است، مانند دورههای «تربیت معلم» و انواع آموزشهای «فنی و حرفهای» که هدف آنها برآوردن اغراض و اهداف کلی پرورشی نیست، و شامل همه جنبههای آموزش و تدریس نمیشود، بلکه منظور «گسترش نگرش، دانش، مهارت، و الگوهای رفتاری مورد نیاز یک فرد برای انجام عملکرد مناسب در یک وظیفه یا شغل معین» است.
بنابراین حرفهآموزی را میتوان بخش کوچکی از پرورش، آموزش و حتی تدریس، که هدفش تربیت افراد برای پذیرفتن مشاغل و تخصصهای مختلف است، دانست. در واقع حرفهآموزی یک فرایند یاددهی- یادگیری کوتاهمدت است که هدفش صرفاً آماده کردن افراد برای حرفهای معین است که البته میتواند با حضور معلم و یا بدون حضور معلم صورت گیرد. طرح زیر رابطه مفاهیم تدریس، پرورش، آموزش و حرفهآموزی را به خوبی نشان میدهد (شعبانی، 1386: 11).
شکل 2-2: رابطه مفاهیم تدریس، پرورش، آموزش و حرفهآموزی
ICT چگونه میتواند به یادگیری دانشآموزان کمک کند؟
در دورهای که فنآوری اطلاعات و ارتباطات توسعه یافته و به سرعت در حال گسترش است، پیشبینی اینکه کودکان امروز در زندگی بزرگسالی خود دقیقاً به کدام مهارتها نیاز خواهند داشت، دشوار است. کسانی که در دهه 1980 بزرگ شدهاند این موضوع را تصدیق میکنند، آن زمان مهارتهایی مثل برنامهنویسی به زبان بیسیک11 تدریس میشد که در حال حاضر تا حد زیادی منسوخ شده است.
تحولی که احتمال دارد در آینده تداوم یابد، کاربر پسندش، روز افزون ابزارهای رایانهای است. به این معنا که کاربرد ساده رایانه برای نسلهای بعد که در کنار ICT بزرگ میشوند، گیج کنندهتر از به کارگیری تلویزیون برای بزرگسالان امروزی نخواهد بود. با وجود این، اهمیت ICT در جامعه، هم در حال حاضر و هم در آینده، بررسی پیامدهای آن در آموزش و پرورش را هم از نظر تدریس مهارتهای ICT به دانشآموزان و هم از نظر کاربرد آن در تدریس سایر بخشهای برنامه درسی ضروری میسازد، اگر چه شواهد مربوط به اینکه در استفاده از ICT چه چیزی در عمل موثر است، بسیار محدود میباشد. البته پژوهشهای موجود تا حدود اثرات مثبت ICT را تایید میکنند. برای مثال یک تحقیق بزرگ بریتانیایی به این نتیجه دست یافت که استفاده از ICT بازده دانشآموزان را افزایش داد، اگر چه اثرات آن در مواد درسی یا گروههای سنی مختلف یکسان نبود. همچنین فنآوری اطلاعات و ارتباطات برانگیزاننده خوبی تشخیص داده شده است. دانشآموزان ضمن کار با رایانه اشتیاق و عملکرد بالایی نشان میدهند و غالباً پس از پایان تکلیف می-خواهند به کار مدرسه ادامه دهند (موریس و رینولدز، 1390: 240).
اگر ICT بر یادگیری دانشآموزان تاثیر مثبت داشته باشد، این پرسش پیش میآید که چرا چنین است. استفادههای زیر از ICT ممکن است برای یادگیری دانشآموزان به ویژه سودمند باشند.
2-2-3- ارائه اطلاعات
فنآوری اطلاعات و ارتباطات قطعاً شیوه ارائه دیدگاهها و اندیشههای دانشآموزان را تغییر میدهد. شکل سطحی آن افزایش جذابیت شیوه ارائه طراحی شده با استفاده از نرمافزار پیشرفته واژه پردازی است که اکنون در دسترس است و به دانشآموزان امکان میدهد تا به راحتی در کار خود نمودارها و جداول را بگنجانند. این مساله میتواند اثر انگیزشی بر دانشآموزان داشته باشد. در سطحی عمیقتر استفاده از این نوع نرمافزار به دانشآموزان امکان میدهد تا به راحتی و با سرعت در کار خود تغییراتی به وجود آورند و چیزهایی را حذف و چیزهایی را اضافه کنند. این مساله خطرپذیری از جانب دانشآموزان در تهیه متنهای خود را بیشتر از وقتی که مجبور باشند تمام مطالب را روی کاغذ بنویسند یا کل متن را به خاطر بسپارند، ترغیب میکند. به عقیده برخی از مولفان این شیوه کار کردن با ترغیب دانشآموزان به تامل در مورد اثر خود، فاصله ذهنی آنها را از متن تامین میکند.
استفاده از ICT در تولید مطالب نیز امکان کار مشارکتی بیشتر را در آمادهسازی متن فراهم میکند؛ چرا که استفاده مشترک از صفحه نمایشگر رایانه از مشارکت در کتاب آسانتر است و دانشآموزان به سادگی میتوانند نظر خود را به متن یکدیگر اضافه کنند و حین نوشتن با یکدیگر ارتباط الکترونیکی برقرار نمایند.
انجام سریع و خودکار تکالیف روزمره
رایانهها میتوانند با سرعت و سهولت تکالیف تکراری را انجام دهند. تکالیفی که با نبود رایانه، میتوانند دانشآموزان را برای مدت طولانی مشغول سازند، بدون اینکه بر فهم یا یادگیری آنها بیفزایند. در این مورد میتوان از دروس ریاضیات مثالی عنوان کرد. همان گونه که هر معلم ریاضی دبستان به شما خواهد گفت، در حال حاضر تدریس نمودارها به دانشآموزان، غالباً مستلزم ترسیم نمودار با برخی از جزئیات آن است. صرف نوشتن اطلاعات و ترسیم نمودار با راحتی میتواند دو جلسه کامل وقت بگیرد، ضمن آنکه طی آن مطالبی اندک آموخته میشود. انجام این کار توسط رایانه، موجب صرفهجویی در وقت میشود که میتوان آن را صرف فعالیتهایی کرد که درک ریاضی را بهتر پرورش میدهند. (موریس و رینولدز، 1390: 241).
در سالهای بالاتر میتوان در دروسی مثل فیزیک و زیستشناسی برای انجام محاسبات از رایانه استفاده کرد، که باز هم باعث آزاد شدن وقت برای انجام فعالیتهای از نظر شناختی پاداش دهندهتر میشود (موریس و رینولدز، 1390: 241).
دستیابی به اطلاعات و استفاده از آنها
دستیابی به اطلاعات و استفاده از آنها یکی از مهمترین مساعدتهای ICT به یادگیری دانشآموزان است. از طریق ابزارهایی مثل شبکه جهانی12، CD-ROM و دایرهالمعارفهایCD-ROM، دانشآموزان نسبت به هر زمان دیگری به گنجینه بزرگتری از اطلاعات دسترسی دارند.
تعداد عناوین CD-ROMها به سرعت در حال افزایش است و در مورد موضوعات بسیار متنوع گنجینه اطلاعاتی فراهم میکنند. نمونههایی از آنها عبارتند از: برنامه دایرهالمعارفیانکارتا13 و همین طور مجموعههای ویژهای در مورد مباحث و موضوعات برنامه آموزشی ریاضیات و علوم. همچنین تعداد مدارسی که به شبکه جهانی دسترسی دارند، در حال افزایش است. میزان اطلاعات موجود در این شبکه بسیار زیاد و نیز غالباً بینظم و دارای کیفیت متغیر است. بنابراین، آزاد گذاشتن دانشآموزان در شبکه الزاماً شیوه مفیدی نیست، به ویژه از این نظر که دسترسی به مطالب نامناسبی که ممکن است دانشآموزان، به خصوص دانشآموزان دبیرستانی را اغوا کند، نسبتاً آسان است. البته چند سازمان وجود دارد که «ورودی» مفیدی ایجاد میکنند تا مدارس بتوانند به راحتی به شبکه دسترسی داشته باشند و مستقیماً به مطالب مناسب برسند. برای مثال، شبکه ملی یادگیری در انگلستان14 نقطه شروع روشن و سودمندی در این خصوص فراهم میکند، همچنین سایتهای بسیاری هستند که در زمینه مباحثی مثل ریاضی، تاریخ و موضوعات دیگر منابع مفید تهیه میکنند. چند سایت در مورد منابع عمومی تحصیلی نیز وجود دارد.
با وجود این باید به خاطر داشته باشیم اغلب مطالبی که در شبکه جهانی در دسترس قرار دارد، مثلاً برخلاف کتابها، ویرایش نشدهاند. بنابراین لازم است به دانشآموزان القا کنیم که نسبت به مطالب موجود در شبکه جهانی تا حدی تردید داشته باشند.
همچنین غالباً میتوان درک مفاهیم دشوار را با دیداری نمودن آنها از طریق ICT، آسانتر ساخت. مفهومی مثل تداوم جریان الکترونیکی را میتوان روی یک تابلو ترسیم کرد، اما واضح است که انیمشین15 آن در رایانه میتواند به درک آن و سایر مفاهیم توسط دانشآموزان بیشتر کمک کند (موریس و رینولدز، 1390: 242).
2-2-4- مدل یادگیری در کلاسهای آینده
در این مدل محدودیت مکانی و زمانی از میان برداشته‌می‌شود و مفهوم کلاس توسعه پیدا می‌کند در این کلاسها از تخته سفیدهای الکترونیکی استفاده می‌شود و سطح تعامل میان یادگیرندگان و معلم بسیار بالا می‌باشد اتصال به کلاس از طریق رایانه صورت می‌گیرد و معلم بهتر می‌تواند فعالیتهای یادگیری را به صورت مشارکتی طراحی کند یادگیرندگان یک تیم را تشکیل می‌دهند و در یادگیری مشارکت می‌کنند در این مدل یادگیری استفاده از کتابها و مجلات الکترونیکی و وب سایتهای مختلف مورد نیاز ضروری می‌نماید که لازم است همانطوریکه اینترنت و سایر شبکه‌های ارتباطی وارد زندگی روزمره‌ ما می‌شود دانش‌آموزان و کاربران این شبکه را در سنین پایین طوری تربیت نماییم که خود را شهروند شبکه‌‌‌‌‌ای احساس کنند یک شهروند شبکه‌ای می‌تواند یک معلم ، یک دانش‌آموز ، والدین یا هر کس دیگری باشد که از طریق شبکه‌های جامعه‌مدار به یادگیری می‌پردازند (موریس و رینولدز، 1390).
برای آموزش و یادگیری مبتنی بر فناوری اطلاعات چهار شیوه در نظر گرفته‌شده است این روشها عبارتنداز :
1- خود‌یادگیری : دراین نوع یادگیری فرد باید با استفاده از منابعی که در اختیار دارد به کسب دانش بپردازد و به مجموعه‌ای از سؤالاتی که در پایگاههای اطلاعاتی قرار دارند پاسخ دهد و بلافاصله واکنش نظام را ببیند در صورت خوب یا بد بودن نتایج آزمون یادگیرنده نظام رایانه‌ای خیلی سریع واکنش نشان می‌دهد پس در این نوع یادگیری وجود یک ارتباط مبتنی بر اینترنت جهت کسب منابع روزآمد ضروری می‌باشد .
2- یادگیری از راه دور : در این حالت یک یاددهنده از راه دور یک یا چند یادگیرنده را کنترل می‌کند و در صورت درخواست یادگیرندگان برای حمایت از آنها فعال می‌شود عناصر تشکیل‌دهنده این نوع یادگیری به شرح ذیل می‌باشد :
ـ اتصال به یک یاددهنده
ـ نظارت بر یک یا چند دانش‌آموز دور دست
ـ پاسخ به درخواست یادگیرندگان
ـ قابل دسته‌بندی ساختن مواد آموزشی روی پایانه‌های یادگیرندگان (حمزه بیگی، 1383)
نمونه‌هایی از این نوع یادگیری نظامهای ویدئو کنفرانس یا نشست شبکه‌ای می‌باشد آنها امکان‌ برقراری ارتباط دیداری ـ شنیداری کاربران و به اشتراک گذاشتن مدارک مورد نیاز آنها را با هم فراهم می‌سازد افراد از طریق پست‌الکترونیکی نیز می‌توانند با هم در ارتباط با شند .
3- کلاس مجازی : در کلاس مجازی یک معلم و چندیادگیرنده به صورت همزمان ولی در مکانهای متفاوت با هم در ارتباط هستند در این نوع یادگیری مکانها از طریق ابزارهای ارتباطی به هم مرتبط هستند معلم با

نوشته ای دیگر :
منبع تحقیق دربارهبازاریابی، بازاریابی خدمات، انتظارات مشتریان

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *