پژوهش – جرائم علیه شخصیت معنوی افراد از دیدگاه قرآن کریم و روایات- قسمت …

وَ الَّذِینَ یَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ ثمُ‏ لَمْ یَأْتُواْ بِأَرْبَعَةِ شهُدَاءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمَانِینَ جَلْدَةً وَ لَا تَقْبَلُواْ لهُمْ شهَادَةً أَبَدًا وَ أُوْلَئکَ هُمُ الْفَاسِقُونَ[130]
و کسانی که زنان پاک دامن را متهم می کنند سپس چهارشاهد (برمدعای خود) نمی آورند آنها را هشتاد تازیانه بزنید و شهادتشان را هرگز نپذیرید و آنان همان فاسقانند
وَ الَّذينَ يَرْمُونَ أَزْواجَهُمْ وَ لَمْ يَکُنْ لَهُمْ شُهَداءُ إِلاَّ أَنْفُسُهُمْ فَشَهادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهاداتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقينَ.[131] و کسانی که همسران خود را (به عمل منافی عفت) متهم می کنند و گواهانی جز خودشان ندارند هر یک از آنها چهار مرتبه به نام خدا شهادت دهد که از راستگویان است
إِنَّ الَّذِینَ یَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ الْغَافِلَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ لُعِنُواْ فىِ الدُّنْیَا وَ الاْخِرَةِ وَ لهُمْ عَذَابٌ عَظِیمٌ.[132]
کسانی که زنان پاکدامن و بی خبر (از هر گونه آلودگی) و مومن را متهم می سازند در دنیا و آخرت از رحمت الهی به دورند و عذاب بزرگی برای آنهاست .
رمی در اصل به معنی انداختن تیر یا سنگ و مانند آن است و طبیعی است که در بسیاری از موارد آسیبهایی می رساند سپس (این کلمه به عنوان کنایه در متهم ساختن افراد و دشنام دادن و نسبتهای ناروا به کار رفته است چرا که گویی این سخنان همچون تیری برپیکر طرف می نشیند و او را مجروح می سازد)[133]
علاوه بر اراده معنی اصطلاحی قذف از واژه یرمون ، نکته دیگر به شق دوم قذف یعنی نسبت لواط دادن به مردان در آیات قرآن کریم نیز وجود ندارد . این مسئله هم در روایات وجود دارد .
قذف در روایات
در روایات به طور مستقیم از واژه قذف برای بیان معنای اصطلاحی استفاده شده است. به جای (یَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ) ، (قذف المحصنات) بیان شده است همچنین قذف جزء گناهان کبیره است و باعث ملعون شدن قذف کننده می شود .
1- «کتب بعض اصحابنا الی ابی الحسن(ع) یساله عن الکبائرکم هی و ما هی؟ فکتب الکبائر من اجتنب ما وعد الله علیه النار کفر عنه سیئات اذا کان مؤمنا و السیع الموجبات قتل النفس الحرام و عقوق الوالدین و اکل الربا والتعرب بعد البحر و قذف المحصنات و اکل مال الیتیم و الفرار من الزحف»[134]
بعضی از دوستان و من نامه ای به امیر الموٌمنین (ع) نوشتیم و پرسیدیم کبائر چند تا و چه گناهانی هستند ؟ سپس نوشت گناهان کبیره گناهانی هستند که به آن ها وعده آتش جهنم داده شده و باید از آن ها دوری کرد و اگر مومن باشند خداوند از گناهانشان می گذرد که هفت گناه هستند 1- قتل نفس 2- عاق والدین 3- ربا خواری 4- مشرک بودن بعد از هجرت 5- قذف زن شوهر دار 6- خوردن مال یتیم 7- فرار از جنگ .
2ـ قَذَفَ رَجُل رجلا مجوسیا عند أبی عبدالله (ع) فقال مَه فقالَ الرجل انّه ینکَح امّه اواخته فقالَ ذلک عندهم نکاح فی دینهم[135] مردی در حضور امام صادق (ع) مرد مجوسی (زرتشت ) را قذف کرد امام (ع) فرمود : ساکت شو . آن مرد گفت او با خواهر و مادرش ازدواج می کند پس فرمود : آن ها مطابق با دینشان ازدواج می کنند .نتیجه ای که می توان از کلام امام صادق (ع) گرفت این است که قذف مختص مسلمانان نیست و هر انسانی که مطابق دین و آیینشان ازدواج رسمی کنند را نیز شامل می شود و نمی توان آن ها را قذف کرد
3ـ قال ابو عبدالله (ع) : اذا قذفَ المحصنه قالَ یجلد ثمانین حرّا کان او مملوکا[136]، امام صادق (ع) فرمود اگر مردی زن شوهر داری را قذف کنند (نسبت زنا دهد ) . آزاد باشد یا برده باید هشتاد ضربه شلاق بخورد.
4ـ سألت ابا جعفر (ع) عن الغلام لم یحتلم یقذف الرّجل هل یجلد قال لا و ذاک ان رجلاً قذف الغلام لم یجلد[137]
از امام محمد باقر (ع) سوٌال کردم . پسر بچه ای که به سن بلوغ نرسیده . اگر مردی را قذف کند ( نسبت لواط دهد ) آیا شلاق می خورد ؟ فرمود : چه بچه مرد راقذف کند و یا آن مرد بچه را قذف کند شلاق نمی خورند .
5ـ قال الصادق (ع) : اذا قذف الرجل الرجل فقال انّکَ لتعمل عمل قوم لوط تنکح الرجال قال یجلد حدّ القاذف ثمانین جلده[138] امام صادق (ع) فرمود : اگر مردی مرد دیگر را قذف کند (نسبت لواط ) دهد و بگوید تو عمل قوم لوط را که مرد با مرد ازدواج می کند را انجام می دهی فرمود حد قذف کننده که هشتاد ضربه شلاق است بر او جاری می شود.
6ـ قال الصادق (ع) : لو اتیت برجل قد قذف عبداً مسلما بالزنی لا نعم منه الّا خیرا لضربته الحدّ حدّ الحرالاسوط[139]
امام صادق (ع) فرمود : اگر مردی را بیاورند که برده مسلمانی را قذف زنا کند ( نسبت زنا دهد ) که ما از او جز خیر نمی دانیم فرمودند آن مرد قاذف حد ( شلاق ) ، انسان آزاد را می خورد .
از حدیث های شماره 6و5 نتیجه می گیریم قذف در مردان دو قسم است. قذف باللواط و قذف بالزنا یعنی نسبت دادن لواط و نسبت دادن زنا .
7ـ قلت لابی عبدالله رجل قذف قوما قال بکلمه واحده قلت ن

دانلود متن کامل پایان نامه در سایت jemo.ir موجود است

عم قال یضرب حدا واحدا فان فرّق بینهم فی القذف ضرب لکل واحد منهم حدّا[140]
به امام صادق (ع) عرض کردم مردی ، گروهی را با یک سخن قذف کرد به او یک حد ( هشتاد ضربه شلاق ) جاری می شود اما اگر بین آن ها فرق بگذارد و تک تک آن ها را قذف کند به ازای هر قذفی یک حد بر او جاری می شود .
8ـ قال الصادق (ع) : اذا قذف الرجل امرأته ثم اکذب نفسه جلد الحد و کانت امرأته و ان لم یکذب علی نفسه تلاعنا و یفرّق بینها.[141]
اگر مردی همسرش را قذف کند سپس خودش تکذیب کند ، حد شلاق می خورد و آن زن ، همسرش باقی می ماند و اگر تکذیب نکند لعان کنند و باید از هم جدا شوند .
9ـ سألت ابا جعفر عن رجل قذف ابنه بالزنی قال لو قتله ما قتل به و ان قذف لم یجلد له قلت فان قذف أبوه امّه فقال ان قذفها و انتفی من ولدها تلاعنا و لم یلزم ذلک الولد الذی انتفی منه و فرّق بینهما و لم تحل له ابدا قال و ان کان قال لابنه و امّه حیه یا ابن الزّانیه و امّه میته و لم یکن لها من یأخذ بحقّها منه الا ولدها منه فانّه لا یقام علیه الحد لان حقّ الحق قد صار لولده منها و ان کان لها ولد من غیره فهو ولیّها یجلدله و ان لم یکن لها ولد من غیره و کان لها قرابه لقومون بأخذ الحدّ جلد لهم[142]
از امام محمد باقر (ع) درباره مردی که فرزندش را قذف به زنا نمود سوٌال کردم فرمود : اگر او را بکشد هم ، کشته نمی شود و در قذف به او هم شلاق زده نمی شود . گفتم اگر پدرش مادرش را قذف کند چه حکمی دارد؟ فرمود اگر مادرش را قذف کند و بگوید فرزندش نیست ملاعنه (لعان ) کرد و آن بچه فرزند او محسوب نمی شود و باید از هم جدا شوند و دیگر هرگز آن زن به او حلال نخواهد شد .
اگر به پسرش بگوید ای فرزند زن زناکار و مادرش زنده باشد فرزند بودنش را نفی نکند (نگوید پسر من نیستی)، حد شلاق به او زده می شود و از هم جدا نمی شوند و اگر به پسرش بگوید ای پسر زن زناکار و مادرش مرده باشد و آن زن به غیر از آن فرزند کس دیگری را نداشته باشد که حقش را بگیرد بر آن مرد حد جاری نمی شود چون حق حد شلاق به خاطر فرزندش می باشد و اگر فرزند دیگری غیر از او باشد پس او ولی آن بوده و حد شلاق جاری می شود و اگر فرزند دیگری غیر از او نباشد و و نزدیکان و خویشاوند داشته باشد آن ها می توانند اقامه حد شلاق کنند.
10ـ قال علی بن موسی الرضا (ع) : حرّم الله عزوجل قذف المحصنات لما فیه من فساد الانساب و نفی الولد و ابطال المواریث و ترک التربیة و ذهاب المعارف و ما فیه من الکبائر و العلل التی تودی الی فساد الخلق[143].
امام رضا (ع) فرمودند : خداوند عزوجل قذف زنان شوهر دار را برای جلوگیری از خراب شدن نسبت ها و از بین رفتن میراث ها و از بین رفتن فرزندی و رها کردن تربیت آن ها و از بین رفتن شناخت ها و آن چه از گناهان کبیره که در آن است و دلایلی که منجر به فساد آفرینش و خلقت انسان می شود، حرام نمود .
11ـ انّ امیرالمؤمنین قال فی قول الله عزوجل «والّذینَ یرمون ازواجهم و لم یکن لهم شهداء الّا انفسهم» قال من قذف امرأته فلا لعان بینه و بینها حتّی یدّعی الرویته فیقول رأیت اجلا بین رجلیها یزنی بها[144].
امیر الموًمنین درباره آیه «والذین یرمون ازواجهم و لم یکن لهم الشهداء الا انفسهم» فرمود اگر مردی زنش را قذف کند (نسبت زنا دهد ) پس بین او و بینش لعان نیست تا اینکه آن مرد ادعا کند که خودش دید ( اما شاهد ندارد )
12ـ عن علی (ع) فی ولد الملاعنه اذا قذف جلد قاذفه الحدّ[145]
حضرت علی (ع) فرمود : فرزند کسی که ملاعنه کرد (لعان ) اگر مورد قذف واقع شود قاذف (قذف کننده ) حد شلاق خواهد خورد .
13ـ عن امیرالمؤمنین (ع) قال یحدّ الولد اذا قذف والده و لا یحدّ الوالد اذا قذف الولد[146].
حضرت علی (ع) فرمود : اگر فرزندی پدرش را قذف کند حد می خورد و اگر پدری فرزندش را قذف کند حد نمی خورد .
14ـ عن أبی عبدالله (ع) انّه قال یحدالقاذف اذا قذف بای لسانی قذف به من عربی او عجمی.[147] قذف کننده به هر زبانی اگر قذف کند، حد خواهد خورد .
15ـ قال الرّضا (ع) اذا فذف رجل رجلا فی دارالکفر و هو لا یعرفه فلاشی علیه لانّه لا یحل ان یحسن الظن فیها بأحد الا من عرفت ایمانه و اذا قذف رجلاً فی دارالایمان و هو لا یعرفه فعلیه الحد لانّه لا ینبغی ان یظن بأحد فیها الّاخیرا[148]
امام رضا (ع) فرمود : اگر مردی مرد دیگری را در سرزمین کفر قذف کند ، حد جاری نمی شود چون در آن جا نسبت به افراد حسن ظن نیست مگر در مورد کسی که ایمانش را بشناسد و اگر مردی در سرزمین ایمان ( کشور اسلامی ) قذف کند و در حالی که او را نشناسد حد جاری می شود چون در کشور اسلامی ، ظن خیر به افراد وجود دارد.