انواع تصمیم گیری بر مبنای اطلاعات موجود

با در نظر گرفتن عوامل فوق، شکل های جور واجور اراده کردن بر مبنای درجه اطلاعات موجود در باره وقوع متغیرهای غیر قابل کنترل از اون، به قرار ذیله:

اراده کردن

۲-اراده کردن در شرایط خاطر جمع نبودن[۹]: این بخش خود به دو حالت اراده کردن در حالت خاطر جمع نبودن کامل و اراده کردن در شرائط خطر[۱۰] تقسیم میشه.

اراده کردن در شرائط خاطر جمع نبودن کامل واسه وقتیه که مشکل موجود شامل تعدادی از متغیرهای غیرقابل کنترل هم می شه، اما اطلاعاتی از گذشته به خاطر پیش بینی واسه این متغیرها در دسترس نبوده و به خاطر همین محاسبه احتمال وقوع واسه اونا ممکن نیس. مدلسازی واسه این نوع اراده کردن اکثرا به وسیله ماتریس اراده کردن میشه. دراین حالت هم اینکه تصمیم گیر به روشای شهودی و یا خلاق هم مراجعه می کنه (, ۲۰۰۰ Robbins). خلاقیت خود دلیلی واسه شناخت بیشتر مسئله س و هم اینکه شناسایی آلترناتیوهاست (Woodman, 1993). اراده کردن در شرایط خطر واسه وقتیه که مشکل موجود شامل تعدادی متغیرهای غیر قابل کنترل هم می شه، اما اطلاعات از گذشته در مورد وقوع اونا در دسترسه و پس محاسبه احتمال وقوع واسه اونا ممکن میشه. مثلا، طراحی سناریوهای حمله در دوران جنگ یه اراده کردن همراه ریسکه، هرچند که یه فرمانده تلاش می کنه که بیشتر اطلاعات درباره دشمن رو قبلا جفت و جور کنه (, ۲۰۰۰ Robbins). مدلهای مورد استفاده واسه این شرایط از اراده کردن ممکنه از شکل های جور واجور مدلهای ریاضی و احتمالی باشن. کلیه مدلهای ریاضی رو می توان در چارچوب علم تحقیق در عملیات معرفی کرد که که علاوه بر مدلهای مطرح در مورد تصمیم گیری در شرایط اطمینان، از مدلهای احتمالی مانند ارزش مورد انتظار (Render ,1992) ، برنامه ریزی خطی، بررسی سربسر[۱۱]، برگشت سرمایه[۱۲]، تحلیل بیز[۱۳]- (Render ,1992) ، منحنی پخش، مدل صف[۱۴]- (Gould ,1987)، موشکافی براساس زنجیره مارکوف[۱۵]- (Render ,1992) و اراده کردن شاخه ای (Gould ,1987)- (Monahan ,2000) ، تئوری بازیها و تئوری صف (, ۲۰۰۰ Robbins) استفاده می شه.

نوشته ای دیگر :
مدل توانمندسازی آناکارول[۱]

خلاقیت

۳-اراده کردن در شرایط اختلاف[۱۶]: واسه وقتیه که روش های هدف دار رقبا واسه یه تصمیم گیرنده جانشین متغیرهای غیرقابل کنترل از شرائط اراده کردن اون شن. در این حالت از تئوری بازیها (Render ,1992) واسه حل مسئله استفاده انجام میدی (اصغر پور ،۱۳۷۷).

اراده کردن مهمترین وظیفه یه مدیر در سطح عالیه و با این وجود راحت ترین کار واسه اون هستش که آدم اشتباه کنه. مگه اینکه مدیر به پروسه تصمیم توجه داشته باشه (Garvin, 2001).

 

۲-۵- زمان و اراده کردن

تعیین زمان در دسترس واسه جمع آوری اطلاعات بیشتر بستگی به مفاهیم و روند اراده کردن داره. پس زمان در دسترس اراده کردن یعنی فاصله وقتی معینی که بین لحظه احساس نیاز به اخذ تصمیم تا وقتی که تصمیم در پیش گرفته میشه، هست.

زمان در اراده کردن می تونه به چهار صورت مطرح شه:

اول بعد وقتی تصمیم که انگار به مدت تصمیم و چگونگی به کار گیری زمان برمیگرده. دوم، زمان به عنوان یه واسطه در میان اجزای جور واجور تصمیمی که در زمانای جور واجور در پیش گرفته میشه. سوم، زمان به عنوان یه منبع و عامل محتوایی که کوتاهی و یا محدود بودن اون می تونه اثرات جدی بر تصمیم داشته باشه. و چهارم، زمان به عنوان یه کالا که در تصمیم می تونه خود یه موضوع باشه، مخصوصا امروزه که هرگونه تاخیر کوتاه می تونه نتیجه های جدی واسه سازمان داشته باشه(Ariely & Zakay,2001).

بیشتر مدیران اراده کردن رو یه واقعه جدا که تو یه نقطه مکانی و وقتی خاص اتفاق میفته می دونن. در این رابطه بعضی از مدیران به حالتی می رسن که به اون رهبر تک نقطه ای می گیم. رهبر تک نقطه ای، در تنهایی فکر میکنه، بعد مشورت می خواد، گزارشا رو می خواند، بیشتر فکر میکنه، و بعد می گوید که بله یا خیر وسازمان رو مامور تحقق اون می سازه، در حالیکه باید به تصمیم با نگاه اجتماعی و سازمانی برخورد کرد. واقعیت اون هستش که اراده کردن یه حادثه و یا واقعه و یا اتفاق نیس. یه فرآینده که در طول یه هفته، یه ماه و یا یه سال رو می شه. اراده کردن پر از نگرانی درباره بازیگران قدرت و سیاسته و پر از تفاوتای ظریف شخصی و تاریخ و سابقه نهادی وسازمانیه. اراده کردن با بحث و گفتگو همراه بوده و نیازمند پشتیبانی همه سطوح سازمانی واسه اجراست (Garvin ,2001). گاروین میگه که تصمیم گیر خوب اون هستش که عقیده داره که تصمیم یه فرآینده که مدیر اون رو آشکارا و در جمع طراحی و مدیریت می کنه. تصمیم گیر بد فکر میکنه که تصمیم تو یه لحظه ساخته می شه و اون اونو به تنهایی کنترل می کنه (Garvin ,2001).

نوشته ای دیگر :
روانشناسی با موضوع عوامل روانشناختی توانمندسازی

 

 

 

۲-۶- گامای تصمیم

[۱] Decision Making under Certainty

[۲] Cost-Benefit Analysis

[۳] Optimum Model

[۴] Inventory Control

[۵] Substitution Model

[۶] Work Assignment

[۷] Linear Programming

[۸] Dynamic Programming

[۹] Decision Making under Uncertainty

[۱۰] Decision Making under Risk

[۱۱]Break-even Analysis

[۱۲] Return if Investment (ROI)

[۱۳] Bayesian Analysis

[۱۴]  Queuing Model

[۱۵] Markov Chain

[۱۶] Decision Making under Conflict